شمس سراج عفيف

346

تاريخ فيروزشاهى ( فارسى )

نميگيرد - بشنيدن اين كلام شهريار عظام فرمود - كه براي تحقيق ين گفتار و تصديق اين كردار كدام راه پيش شاه گيرند - دستور مشهور رموز مستور از غور كنوز بيرون داده ابواب اسرار ملكي كشاده - كه در اهمال انداختن اين كار محض غلط و امتحان كردن عين خطا - درين محل شهنشاه اكمل فرمود كه رموز اين راز باز ميبايد كرد - تا رشتهء شبه ما از پيش عقل برخيزد - دستور مذكور الفاط مستور بشهريار مشهور گفت - و جوهر گوهر معانيء ملكي سفت - كه گويندگان را بقيد بند « 2 » ميبايد كرد - و براي « 3 » احتياط اين كار و تحقيق اين كردار در محل خلوت ميبايد بست - بعده در امتحان اين كار در بايد نشست - فى الحاصل آن گويندگان را كه دو نفر بودند هردو را بند كردند - و در بنديخانهء ديوان وزارت داشتند - ميعاد احتياط بر روز دوم انداختند - چون خانجهان بازگشت حضرت شاه در خلوت رفت - دستور مذكور بمستور طلب كجر شاه كرد - چون او حاضر آمد خانجهان آغاز كرد - الفاظ اسرار از زبان برآورد - كه عاقبت كار از زمرهء عمال كم كردار طمع اموال در دل بسيار باشد بدين سبب مهرهء بىعاقبتي تراشد - و قانون است در جهان كه

--> ( 2 ن ) بقيد مقيد ميبايد * ( 3 ن ) و براي احتياط اين كار در بايد نشست في الحال آن گويندگان را بتحقيق اين كردار در محل خلوت چون اصحاب خلوت ميبايد بست بعده در امتحان اين كار بايد پيوست چنانچه آن گويندگان را كه دو نفر بودند آه *